Coach in de spotlight: Odile Seebregts

Ik ben Odile Seebregts, 45 jaar. 12 Jaar geleden besloot ik zelfstandig ondernemer te worden, omdat ik een goede balans wilde tussen werk en privé. Dat is me goed bevallen en ik kan veel thuis zijn voor onze dochters die inmiddels 14 en bijna 16 zijn.

In de omgang met onze kinderen ervaar ik een dagelijks terugkerende leerschool. Enerzijds in de rol van opvoeder: waar begeleid je en waar laat je los? Hoe ga je om met weerstand? Kan je horen wat er gezegd wordt of vul je zelf in? Anderzijds ontvang ik regelmatig vrij heldere en scherpe feedback op mijn gedrag. Gratis en voor niets, mag ik mee doen wat ik wil!

 

Van oorsprong ben ik creatief therapeute. Ik heb gewerkt met mensen die het moeilijk vonden de problematiek in hun leven op adequate manier op te vangen. Nu werk ik met mensen die met coaching goed in staat zijn om problemen of belemmeringen in hun leven op te vangen – ik merk dat hier mijn voorkeur naar uitgaat. Het is bijzonder om te zien hoe mensen door zelfreflectie in staat zijn belangrijke dingen in hun leven te veranderen.

 

Momenteel lees ik een boek waarin een vergelijking wordt gemaakt tussen de weg die we gaan in ons leven en de reis uit het boek “In de ban van de ring”.

Hoe we de nodige uitdagingen en obstakels tegenkomen in ons leven. Soms is dat leuk en gebruiken we ons talent hiervoor. Soms hebben we er last van en willen we ervoor weglopen. De monsters zijn te gevaarlijk, de ravijnen te diep of het reisdoel te ver.

Maar wat zich ook aandient: we zijn altijd de held van ons eigen verhaal. Dat beeld vind ik mooi.

 

Hoe lastig coachees de situaties ook vinden waarin ze zitten, ze zijn wel met hun uitdagingen bezig. Wat mij betreft is ieder die de confrontatie met zichzelf aan wil gaan per definitie een held.

 

Wat ik mooi vind tijdens het coachen, is dat zich zoveel mogelijkheden aandienen die inzicht verschaffen. Coachen in het hier en nu. Een man die een voor hem lastige vraag gesteld kreeg, wist het antwoord niet, ging verzitten, viel stil en keek somber voor zich uit. Ik vroeg hem wat hij dacht. Hij zei dat hij weg wilde. Ik vroeg of hij die neiging vaker heeft als hij na moeten denken over dingen die hij lastig vindt. Hij keek op en begon te glimlachen. ‘Ja, altijd’ zei hij. ‘Zo hoef ik me nooit met iets bezig te houden dat ik moeilijk vind.’

Wat hij op dat moment over zichzelf te weten kwam, was dat hij niet bewust de tijd en ruimte nam om echt antwoorden te vinden op zaken die voor hem belangrijk waren.

 

Zo ontstaat een reactieve wijze van leven: je reageert voornamelijk op wat zich de hele dag door aandient. Proactief leven betekent dat je kiest wat je wilt. Dat vraagt bewust leven en steeds opnieuw keuzes maken.

Om hier te komen maak ik in de coaching vaak gebruik van het model van zelfsturend leren. Helder, praktisch en doelgericht. Via verschillende stappen leert iemand inzien welk thema speelt in de problematiek die hij of zij tegenkomt. De volgende stap is of dit thema zich ook op andere plekken of andere momenten aandient. Aansluitend is van belang om het dilemma dat bij dit thema hoort boven water te krijgen: weglopen van zijn confrontatie of blijven zitten en er mee aan de slag gaan.

 

Belangrijk in coaching is dan ook de vraag: wat wil je nou echt? Soms laten we ons teveel leiden door status, geld, aanzien. Als we te ver afdrijven van wat we echt willen, kan een gevoel van leegte of onvrede ontstaan. Deze vraag heeft alles te maken met een zingeving.

Onder veel expliciete coachvragen ligt vaak impliciet de zingevingsvraag.

 

Ik vind coachen een heerlijk vak. Het houdt me alert en ik leer steeds bij. Behalve coaching geef ik ook les aan de Alba Academie: een post hbo opleiding voor mensen die het vak graag willen leren. Het is mooi om de ontwikkeling van de studenten te zien: aan het begin van het jaar denken ze vóór hun cliënten, aan het eind van het jaar zijn ze in staat de cliënten door middel van vragen hun eigen antwoorden te laten formuleren.

 

Het maakt me niet uit wie ik coach of om welke vraag het gaat. Ik stel me steeds opnieuw nieuwsgierig op, onderzoek wat er in elke interactie gebeurt en probeer zo zorgvuldig mogelijk in te gaan op alles wat zich aandient. Hoe meer ik een OEN kan zijn (in coachtaal: open, eerlijk en nieuwsgierig) hoe meer prikkelende vragen ik kan stellen. En wat is het heerlijk om niet steeds van jezelf te hoeven verwachten intelligent te moeten zijn!