Coach in de Spotlights - Frans Besselink

Gepubliceerd op: 08-02-2010

Balans
Ik ben Frans Besselink, begeleidingskundige; ik ben 54 jaar en woon in Vught. Belangrijk in mijn leven is het begrip: Balans. Als ik aan balans denk besef ik dat dit voor mij een sleutelwoord is. Al in mijn kinderjaren was ik bezig balans te zoeken tussen wat mijn ouders en sociale omgeving van mij wilden en wat ik zelf wilde. Hierop terugkijkend gaf ik meer toe aan wat anderen van mij wilden, dan te doen wat mijn eigen hoofd en hart me ingaf. Een prachtige uitzondering hierop was mijn wens om bakker te worden. Als 12 jarige heb ik de stoute schoenen aangetrokken en aan de plaatselijke bakker gevraagd: “Ik wil bakker worden, kan dat? “.Waarop deze bakker antwoordde: “Dat is goed, kom er maar in. Ik maak van jou de beste bakker van Nederland.”Bakker zijn vond ik een prachtig vak en wat ik misschien nog mooier vond was het brood rond brengen bij de mensen. Ik merkte dat door mijn regelmatige komst ik voor hen een vertrouwd persoon werd en zij mij ook zaken gingen voorleggen. Achteraf gezien de basis voor mijn coach zijn.
Later heb ik de overstap gemaakt naar de zorg voor mensen met een verstandelijke handicap en ik werd al snel leidinggevende. Mijn motto was toen: “wat kan ik doen om ervoor te zorgen dat mijn medewerkers het beste van zichzelf kunnen geven met veel plezier”. Dit lukte me erg goed en ik kreeg steeds een groter team en steeds grotere zorgvragen. Ook hier kwam ik er pijnlijk achter dat ik (nog) niet geleerd had de balans te vinden tussen mijn eigen behoeften en wensen en die van mijn omgeving met als gevolg dat ik een aantal keren opgebrand raakte. Om toch mijn diepste wensen - namelijk mensen op een dieper liggend nivo ondersteunen – in vervulling te laten gaan, met behoud van eigen evenwicht, ben ik een eigen praktijk begonnen.
Door diverse studies kon ik uiteindelijk 10 jaar geleden een eigen praktijk starten. Het vorm geven van autonomie in verbondenheid met anderen, in alle facetten van ons leven, zie ik als een dagelijkse vorm van leren. Binnen mijn eigen praktijk ervaar ik nu de voor mij zo belangrijke balans.

De held zijn
Voor mij zijn alle cliënten helden. Zij hebben de moed om op zoek te gaan naar een bevredigender leven. Zij ervaren hierin vaak een vorm van schaamte en/of onkunde naast een besef van niet meer kunnen en nog niet weten hoe dan wel. Daarnaast is het verlangen om gelukkig te zijn en effectief te worden in waar zij mee bezig zijn groter dan hun angst, verdriet en/of wanhoop.

Met name door mijn eigen levenservaringen én de vele ervaringen met coachees ben ik er achter gekomen dat we vaak in situaties terecht komen waar we prima weten wat er van ons wordt gevraagd en hoe we daar het beste mee om kunnen gaan.

Zingeving
Eén van mijn inzichten rondom zingeving is dat de ervaringen die we opdoen een betekenis hebben. Aan ons is de vraag om daar ook daadwerkelijk zin aan te geven. Voor mij helpt reflecteren hierbij. Zowel achteraf als vooraf en ik probeer ook steeds meer te reflecteren tijdens de ontmoeting met anderen. Welke ervaring heb ik nu, hoe kijk en luister ik hiernaar, wat voor een effect heeft dit op mij, wat zou ik met de concrete en mijn eigen ervaringen willen en hoe ga ik erop reageren. Dit liefst direct , waarna ik weer kan kijken wat een effect dit heeft op de ander. Autonomie in verbondenheid.

Het mensen mogen ondersteunen in hun weg naar betekenisgeving geeft mij een diepe bevrediging en zin aan mijn bestaan. Elke keer als het me lukt om mensen meer te laten genieten, doordat zij in staat zijn om zelf antwoorden te vinden op de actuele vragen, geeft mij een gevoel van geluk en blijdschap en ik geniet mee met de ander.

Leidinggeven aan jezelf
Als begeleidingskundige ben ik geregistreerd coach, supervisor, intervisiebegeleider, therapeut, trainer en docent, maar al deze begeleidingsvormen dienen maar één zaak: hoe kan ik de ander helpen op zijn/haar weg naar een bevredigend leven.

Op de website van CoachNetwerk staat mijn lijfspreuk: je kunt pas leiding geven aan anderen als je het ook aan jezelf kunt en ik besef dat ik daar elke dag bij mezelf en anderen mee bezig ben.

Frans Besselink


 

Nieuwsarchief