Coach in de Spotlights - Hennie de Kler

Gepubliceerd op: 17-05-2010

In de schijnwerper?
Een aparte vraag voor een coach. Want niet mijzelf, maar mijn coachee, zet ik graag in het licht.
En dat is vast geen toeval. Mijn naam is Hennie de Kler. Die achternaam gaat terug in mijn familiegeschiedenis tot de Hugenoten, toen was het le Clair, hetgeen Licht betekent!
Ik ben 54 jaar en woon in Leiden.

Hoe ben ik coach geworden?
Ik ben begonnen als onderwijzeres, in het basisonderwijs. Ik heb 9 jaar met veel plezier gewerkt in het Jenaplan onderwijs. Uit die tijd heb ik vooral meegenomen om de lerende precies dat stukje aan te reiken wat noodzakelijk is op het pad van verdere ontwikkeling.
Na een aantal jaren begon er toch wat te kriebelen tot verdere ontwikkeling. Dat resulteerde in een avondstudie Onderwijskunde. Na afronding van deze klus duurde het even voor ik mijn opgedane kennis en kunde in de praktijk kon brengen. Na de komst van mijn eerste zoon kon ik aan de slag bij een verzekeraar als opleidingsmedewerker. Weer 2 jaar later rolde ik door naar een managementfunctie. Deze periode is een zeer enerverende en leerzame periode geweest. Uit deze periode heb ik meegenomen om resultaatgericht te werken in een meer commerciële omgeving. Ondertussen kwam er nog een zoon. Uiteraard kwamen na een aantal jaren weer de nodige kriebels tot verdere ontwikkeling, en vond ik een baan waarin zowel opleiden als managen mogelijk was. Helaas bleek dat maar van korte duur, waarna ontslag volgde wegens reorganisatie. Dat was een ervaring die mijn grondvesten aan het wankelen brachten.
Gelukkig kreeg ik de kans om met behulp van een outplacementtraject de balans op te maken. Met als resultaat een zelfstandige praktijk als coach.
Daarnaast ben ik ook werkzaam al interim-manager en trainer. Al deze ervaringen hebben mij mede gevormd tot de coach die ik nu ben

Mijn werk als coach?
Een ieder die bij mij met werkgerelateerde vragen binnenkomt, krijgt eerst een warm welkom.
Het feit dat iemand bereid is zijn vragen actief aan te pakken, vind ik getuigen van moed en levenslust. Na de eerste verkenning probeer ik door vragen, spiegelen, samenvatten en toetsen te achterhalen wat precies de vraagstelling is. Indien mogelijk kan er ook een MDI profiel worden afgenomen. Dit soort onderzoek geeft in korte tijd een goed beeld van iemands gedrag en drijfveren. De rapportage ervan wordt ter beschikking gesteld aan zowel de cliënt als de opdrachtgever.
Vervolgens stippelen we de route uit om samen op pad te gaan. Elke reis is weer anders, elke cliënt vraagt weer een ander soort ‘bijschijnen’ van het pad. Gedurende het traject kan de route nog wel eens veranderen. Dat is voor mij een logisch onderdeel van het proces. En onderweg is veel te vinden, voor zowel mijn cliënt als voor mijzelf: brokjes bewustwording, stukjes inzicht, plukjes begrip, pakjes nieuwe energie, vallende kwartjes, wolkjes opluchting, blikjes met verbazing en een portie erkenning. Maar ook snippers twijfel, restjes onzekerheid en dipjes chaos. Alles komt voorbij en is onderdeel van de reis.
In elk traject zet ik verschillende methodieken in, afhankelijk van de leerstijl van mijn cliënt. Zo maak ik regelmatig gebruik van het kernkwadrant, de RET methode, oplossingsgericht werken, time-managementtechnieken en de vragen van Byron Katie. Ook gebeurt het me regelmatig dat ter plekke een huiswerkopdracht ontstaat, precies aansluitend bij de vraag van de coachee op dat moment. Verder speel ik graag advocaat van de duivel, wil nog wel eens plagen, en benoem het ‘ongezegde’ op onderzoekende manier.

Het resultaat voor de coachee?
Het belangrijkste resultaat is dat mijn cliënt grip herkrijgt op zijn of haar leven en zich realiseert dat niet de situatie, maar je antwoord daarop van belang is voor de kwaliteit van je leven. Er ontstaat weer zicht op nieuwe mogelijkheden en beweging. Dat kan ook betekenen dat afscheid moet worden genomen van oude gewoontes en gebruiken. Dit leer- en ontwikkelproces stopt niet bij beëindiging van een traject. De cliënt heeft geleerd op een proactieve wijze zijn leven verder vorm te geven. Elke keer wanneer dat gebeurt, zie ik nieuwe vitaliteit groeien. Voor mij een onbetaalbaar cadeau van mijn werk als coach.

Het resultaat voor de organisatie?
Een medewerker die zich (opnieuw) bewust is van eigen inzet en verantwoordelijkheid, van mogelijkheden, en ook vajn grenzen. Een werknemer die vanuit dit besef met nieuwe vitaliteit keuzes maakt. Dat komt natuurlijk ook de organisatie ten goede!
 

Nieuwsarchief